Mirjam loopt steeds beter, en heeft aardig wat bij kunnen slapen.
Zij heeft vandaag navraag gedaan bij de organisatie of haar motor in Buenos Aires was, en ze heeft de gps en iritrack ingeleverd. Samen met Marcel Bulten en Henk Hellegers heeft ze gewacht bij het begin van de laatste verbinding, om er zeker van te zijn dat al onze rijders daar voorbij kwamen. En ze staat eerste in het scooterklassement met krukken…..
Het Team Honda Europe draait goed met nog 5 rijders in de race.
Hoe gaat een gemiddelde dag precies in z’n werk? Als de rijders binnenkomen staat de assistentietruck (bijna altijd) klaar. Als Teammanager Henk Hellegers er ook is, (hij wacht de rijders vaak op bij de finish en komt er dan achteraan) neemt hij met de rijders door wat er aan de motoren gedaan moet worden. Of er bepaalde dingen kapot gevallen zijn, enzovoorts. Henk is ook bij de dagelijkse rijdersbriefing van de organisatie, en geeft belangrijke informatie dan weer door aan de Team Honda Europe rijders in een gezamenlijke briefing, met alle andere details die Henk verzameld heeft over de route. Voor de rijders staan de tentjes gereed, als ze gegeten hebben en de roadbooks voor de volgende dag klaar zijn, kunnen zij gaan rusten. Een enkeling gaat nog even bij de teamfysiotherapeut Wolter van Tarel langs om zich te laten verzorgen. Vervolgens gaan de monteurs aan de slag, en zorgen zij ervoor dat de rijders ’s ochtends weer op een frisse motor kunnen springen.
De vijf Team Honda Europe rijders hebben weer een test doorstaan vandaag. Alle rijders waren prima op tijd binnen. Christopher Jarmuz komt op stoom en was 19e, Gerben Vruggink was knap 40e in de special. Het zijn lange dagen, en het is zaak voor de deelnemers om bij de les te blijven.
Ruim minder dan de helft van de 152 gestarte motoren zal in Buenos Aires aankomen, en zo moet het ook zijn in de Dakar.
Vanaf het moment dat de zon opkwam was het warm, en zeker in het tweede gedeelte van de special, in het mulle zand, was de warmte uitputtend. Voor mens en machine, want wederom waren er in het deelnemersveld problemen met te warme motoren en kokende benzine. Het eerste deel van de special was zoals we kennen van de voorgaande dagen. Technisch, stenen, veel rivierbeddingen, en soms lastige navigatie. Het tweede deel was iets wat de rijders nog niet eerder meegemaakt hadden. Ruim 200 kilometer mul zand met knippen en springbulten. De strijd om de 2e en 3e plek in het algemeen klassement is nog niet beslist. Vandaag nam Lopez de 2e plek weer over van Ullevalseter, maar het verschil is slechts iets meer dan een minuut. Fransman Cyril Despres heeft nog steeds een ruime voorsprong van 1 uur 3 minuten.
Tonny Krabbenborg: "Henk had gezegd dat het tweede deel van de special net zo fijn rijden was als het mulle zand van Nunspeet. Hij had er alleen niet bij verteld dat het 200 kilometer lang was!"
Christopher Jarmuz (19e in de special, 28e algemeen) "In het zand sprong ik van bult naar bult, het ging super! De etappe begon met wat stenen, later werd het snel en meer vloeiend. Daar heb ik ook nog wat rijders ingehaald. Geen crashes, eindelijk valt alles een beetje op z’n plek. Na de special ben ik gestopt om wat te eten en drinken, belangrijk met die warmte en nog 300 kilometer verbinding voor de boeg."
Gerben Vruggink (38e in de proef, 45e algemeen) reed sterk vandaag. Hij begon rustig, en net als de meeste Nederlanders was hij sterk in het zand. "De rivierbeddingen waren weer gevaarlijk, en qua navigatie moest je goed op je koers letten. Henk was bij de rijdersbriefing geweest zoals iedere dag, en waarschuwde ons voor kilometer 119. Niet voor niets, want daar lagen er weer twee. We hadden 1 uur en 50 minuten voor 130 kilometer tussen het eerste deel en tweede deel van de special. Dus wel flink de gang erin houden. Ik begon iets te enthousiast aan de zandkilometers, het ging bijna mis. Ik ben iets rustiger gaan rijden, maar had wel voldoende snelheid om de motor genoeg rijwind koeling te geven. Het was krap aan met de brandstof, maar het ging. Ik heb een man of 5,6 ingehaald. Ik was behoorlijk kapot, maar dat mag. M’n positie is goed, maar het belangrijkste blijft toch aankomen."
Patrick Trahan (52e in de special, 56e algemeen) vond het de zwaarste special tot nu toe. "Het eerste deel was o.k., al was het meteen al erg warm. Het tweede deel was het nog warmer. Met de vele knippen en bulten kreeg je geen moment rust. De navigatie met al het publiek was makkelijk. Maar goed ook, want ik had geen tijd om op het roadbook te kijken. Ik vond het juiste ritme in de vierde versnelling, en bleef tegen mezelf zeggen dat ik door moest gaan. Op de verbinding heb ik heel even tegen een boom liggen slapen, maar al snel kwamen er mensen bij me kijken. Na vandaag weet ik het zeker: Argentinian girls are cute!"
Tonny Krabbenborg (66e in de proef, 82e algemeen) was een tijdje niet te zien op de irritrack, maar via via begrepen we toch dat hij gewoon prima gefinisht was. "Ik kwam 20 kilometer voor de finish zonder benzine te staan. Bij een paar lokalen heb ik twee liter gekregen, net genoeg. Het was een lange dag. Ik schoot nog even de struiken in, en hoorde van alles kraken. Ik raakte een flinke tak aan de binnenkant van mn helm, dus ik heb er nog een bult aan overgehouden. Dat zand ligt ons wel, het was vooral zaak de juiste cadans te vinden. De warmte ging wel, als je maar tempo reed. Ik had tussendoor een sanitaire stop, m’n maag was wat van streek. Was ik net weer aangekleed, moest ik natuurlijk meteen nog een keer. Daarna was het ok."
Alois Ressing (79e in de proef, 80e algemeen) was wat bezorgd dat de motor te heet werd in het zware zand. "Ik ben af en toe gestopt, om de motor even te laten afkoelen. Bij kilometer 100 had ik al een man of vijftien te pakken. Morgen kan ik iets eerder starten, en dat is wel fijn met de auto’s er achter. Ongelooflijk wat er een publiek langs de special stond in de woestijn, met eten, drinken, barbecue’s, alles erbij. Ook op de verbinding draagt het publiek je naar de finish, fantastisch om mee te maken!"
Morgen van San Rafael naar Santa Rosa. Met een special van 368 kilometer en een totale lengte van 725 kilometer zijn de laatste loodjes zwaar. Zeker gezien het feit dat er in het begin van de special nog 40 kilometer duinen inzitten. Het grijze zand van de Nihuil duinen, die de 2009 deelnemers nog kennen van vorig jaar….. De eerste rijder verlaat het bivak om 06.35 uur.
