Mirjam (63) heeft vandaag veel tijd verloren met benzine zoeken.
Mirjam vertelt dat van de 18
2 kilometer minder 10 op iets van een weg leek. "De rest was rivierbedding, zachte meuk, zand, duinen en fes fes. Mensen komen helemaal uitgewoond over de finish. Dit is geen dag voor zware motoren, maar zeker niet voor auto's en trucks."
Mirjam had er flink de balen van, want ondanks dat het een gevecht was om door te komen was het rijden op deze ondergrond voor haar bekend werk. Ze is niet gevallen en heeft verstandig gereden. "Je motor zakt in dit spul enorm diep weg, wat een mul klapzand is dit! Het was echt een gevecht om door te komen, ik had mijn voortank zo leeg en dat zegt wel wat." Van een groepje quadrijders die de rally aan het bekijken waren kreeg ze 20 liter en visitekaartjes. "Mail maar als je in Nederland bent, zeiden ze."
Terwijl ze stond te wachten hoorde ze in de verte een motor aankomen. "Ineens viel die uit, en toen hoorde ik iemand enorm tieren. Dat bleek best een eind weg, het was Patrick Trahan die last had van brandstoftekort.".
Dat een korte etappe voor zoveel chaos in het klassement kan zorgen weet iedereen wel, maar ASO kondigt ze niet natuurlijk niet zo aan. De special van 4 januari was zwaar en erg moeilijk om te rijden. Christopher Jarmuz zegt "For me it was the toughest special in Dakar ever!"
We hebben ons lang zorgen gemaakt, maar de rijders zijn allemaal binnen.
Christopher Jarmuz (45) was de eerste Honda rijder die finishte. Na een paar superlatieven over de route en het gevecht dat hij heeft moeten leveren is hij gaan slapen. Kapot. De zwaarste etappe in zijn carriere, "extreem moeilijk", hij heeft zich regematig afgevraagd of hij het wel zou halen. Maar dat heeft hij, en met een goed resultaat.
Gerben Vruggink (60) was de tweede die binnen kwam, met vlak na hem Mirjam Pol.
Gerben is vandaag weer een paar plaatsen geklommen en start als 60ste. De etappe vandaag was zo zwaar, vertelt hij. Het eerste stuk was 20 km riverbedding met heel zacht zand. "Het was drie keer Havelte, je zakt gewoon weg". Na de rivierbedding kwam een duin met een heel lange aanloop, 600 meter. "Daar kwam ik in een keer boven, en dat kon niet iedereen zeggen. Maar toen ik boven was heb ik maar even pauze genomen en in de schaduw van de motor wat gedronken." In de duinen zag je de motoren van de toppers staan die waren uitgevallen, bij bosjes langs de kant van de route. "Vervolgens ben ik rustig doorgereden. Het waren heel mooie duinen, rond en goed te rijden."
Door de hitte en de hoogte kookte de benzine zo je tank uit, het verdampt waar je bijstaat. Gerben vertelt dat vlak voor CP2 z'n tanks leeg waren. "Toen heb ik langs de weg om benzine gevraagd. Eerst snapte niemand me, ik spreek geen woord spaans. Maar ineens riep iemand "Hey Gerben, hoe is het?", dat was een Argentijnse die Nederlands sprak. Ze heeft toen snel wat geregeld en binnen drie minuten was er iemand met een scootertje. Dat hebben ze toen opgepakt en zo boven mijn tank omgedraaid en leeggegoten. Toen kon ik weer verder, geweldig!" Aangezien er bij CP2 geen mogelijkheid was om te tanken heeft hij bij CP3 weer samen met de plaatselijke bevolking naar brandstof gezocht en daarmee de eindstreep gehaald. "We moeten niet nog 13 van deze etappes hebben, maar ik heb wel goed gereden vandaag!"
Gerben is niet gevallen en na een goede massage van de teamarts Wouter z'n tent in gedoken.
Patrick Trahan (99) heeft een paar keer stilgestaan zonder brandstof, en vanuit Nederland hebben we geprobeerd te helpen bij de plaatsbepaling. Hem vinden lukte echter niet, want hij kon steeds op eigen kracht verder en heeft zelf de finish gehaald.
Aloys Ressing en Tonny Krabbenborg hebben zich vandaag kranig geweerd. De 'oude mannen' zoals ze zichzelf noemen zijn blijven rijden en hebben in het klassement weer een stap kunnen zetten. Aloys (89) reed in eerste instantie achterop, hij was in het begin door Tonny ingehaald en kon hem niet bijbenen. Het rijden gaat soepel. "Ook ik heb de hele dag om brandstof moeten leuren, daar ben ik zeker 4 uur mee bezig geweest. Je maakt wel echt leuke dingen mee, mensen nemen je mee naar huis of ze sturen iemand om wat te halen voor je. Gelukkig kon ik ze nog iets kado doen, ik heb de dop van een van de achtertanks gegeven." Met genoeg brandstof bij zich heeft hij ruim voor het donker de finish gehaald en zich goed geklasseerd.
Om Tonny (124) hebben we ons de hele dag zorgen gemaakt. Onterecht, want de electronica was stuk en zijn iritrack werkte niet 100%. Uiteindelijk is hij om 22:30u plaatselijke tijd het bivak ingereden. Vertraging was er zeker wel, ook door brandstof. "Binnen 20 km in de special had ik de voortanks leeg, dat begon goed. Bij km 117 bleek er water in de benzine te zitten, dat ik heb afgetapt. Uiteindelijk ben ik met hulp van de bevolking over de finish gekomen. Zonder hen had ik het niet gehaald."
Het Team Honda Europe is tevreden over de prestaties van de rijders op deze moeilijke special. Iedereen is binnen, en er waren buiten de snel verdampende brandstof geen grote problemen.
