Ten opzichte van twee dagen geleden, toen de rally ook een bivak had in Antofagasta, is het deelnemersveld flink ingekrompen.
Er is veel ruimte onderling en het bivak is een stuk overzichtelijker geworden. De rustdag betekent traditiegetrouw veel werk voor de monteurs. Enige voordeel is dat er nu wat meer tijd is, de druk is iets van de ketel. Wie denkt dat je als monteur in de Dakar ook maar iets te zien krijgt van de rally, heeft het goed mis. Er wordt vooral ’s nachts gewerkt, en overdag van bivak naar bivak gereden. Tijd om even bij de finish of start te gaan kijken is er echt niet. Bij het Team Honda Europe is het niet anders. Hans Polsvoort bestuurt de 6x6 Ginaf assistentietruck met alle materialen en is verantwoordelijk voor de logistiek. Monteurs Gerrit Polsvoort (inderdaad, jongere broer van) en Johan Braakhekke rijden mee in de 6x6. Hans helpt in het bivak mee zoveel hij kan, maar hij moet ook zorgen dat hij voldoende slaap pakt, want de truck vormt de thuisbasis van het team waar alles om draait. Als daar iets mee gebeurt, is er een serieus probleem.
Teammanager Henk Hellegers en monteur Marcel Bulten rijden in een Toyota Landcruiser, zij proberen wel indien mogelijk bij een start, finish of controlepost te komen om assistentie om een helpende hand te bieden. Tot nu toe is er nog maar weinig aan de hand geweest, maar je kunt nooit weten natuurlijk.
Motorblokken vervangen uit voorzorg
Vandaag worden van de motoren uit voorzorg de blokken vervangen. Het reglement staat toe dat er twee maal een blok gewisseld mag worden tijdens de rally. Behalve bij Tonnie Krabbenborg. Bij hem werd na dag drie het blok vervangen toen zowel hij en de motor het zeer zwaar te verduren hadden. Afgelopen jaar zijn na de rally diverse blokken opengetrokken om de slijtage te bekijken, maar eigenlijk waren de blokken nog als nieuw. Toch wordt ieder risico uitgesloten, en krijgt iedere motor een nieuw blok. De blokken die nu van de motoren komen kunnen dan altijd nog weer ingezet worden.
Er zijn twee nieuwe monteurs bij dit jaar. In één geval om een zeer tragische reden. Johan Ten Dam was de afgelopen twee jaar erbij als monteur, maar kwam in mei 2009 zeer onverwachts te overlijden. Gerben Vruggink was in 2007, 2008 en 2009 mee als monteur, en rijdt de rally nu als deelnemer. Deze twee plaatsen zijn ingenomen door Gerrit Polsvoort en Johan Braakhekke. Johan is in vaste dienst van HT Rally Raid, en verantwoordelijk voor de opbouw van de motoren .
Marcel Bulten heeft vanaf Dakar 2008 iedere voorbereiding meegemaakt. "Toen bouwden we vooral ’s avonds de motoren op, nu doet Johan het meeste werk. Ik heb de laatste jaren aardig wat Honda ervaring opgebouwd. Zo sleutel ik ook aan de motor van Erwin Plekkenpol voor de Nederlandse enduro’s, en ben ik zijn begeleider geweest bij diverse wedstrijden in het buitenland. (Plekkenpol reed de afgelopen 2 seizoenen het WK Enduro). Op de rustdag vervangen we behalve het blok ook alle slijtageonderdelen. Ketting, tandwielen, remblokken, kettinggeleiders, noem maar op. Plus we hebben nu ook de tijd om alles extra goed na te lopen. "
"Er is heel wat werk geweest de afgelopen week. Tonnie die op dag 1 al viel meteen na vertrek, Patrick had een zware crash met veel schade, Mirjam reed 2 keer wat schade, en Gerben ook. Tussendoor nog de nodige klantenrijders die onderdelen komen halen of advies vragen, stiekem gaat daar toch ook de nodige tijd inzitten. Zelf ben ik anderhalve dag behoorlijk ziek geweest. Ik was er wel, dat was ook alles. Henk en ik merken wel dat we moeilijker bij de proeven kunnen komen in vergelijking met vorig jaar. Het is beter afgeschermd, maar daar waar mogelijk proberen we steun te leveren. Als monteurs onderling informeren we elkaar zoveel mogelijk, als er bepaalde dingen gezien worden. Bijvoorbeeld als iets los zit. Met het nieuwe 450 reglement komen er nieuwe kansen voor Honda, het zou natuurlijk mooi zijn als we een nieuwe Nederlandse topper klaar konden stomen voor Dakar. Zeker bij de mannen die de Trophy’s rijden zitten enkele gegadigden."
Johan Braakhekke maakt zijn eerste volledige Dakar mee. "We hebben onze handen er vol aan. Overdag in de truck slapen valt niet mee, het slaapgebrek vind ik het zwaarste. Wel mooi dat de motorsport hier zo leeft bij de mensen. Ik ben al bij heel wat 6-daagsen geweest, maar dit is onvergelijkbaar. Ik hoop dat we zo door kunnen, tot nu toe klopt alles goed. We hebben in de voorbereiding kleine dingetjes verbeterd, ik ben mee geweest naar Tunesië en ik heb gesleuteld voor Quinn Cody tijden de Spaanse Baja afgeloen augustus. Echt jammer dat het niet gelukt is om het budget met Quinn rond te krijgen. Die man rijdt verschrikkelijk hard, zonder de motor pijn te doen." (Quinn Cody is Amerikaans fabrieksrijder, meervoudig Baja winnaar en zou meegaan met het Team Honda Europe, maar kreeg het budget niet rond)
Gerrit Polsvoort is de tien jaar jongere broer van Hans. Hij werd afgelopen zomer benaderd om als monteur mee te gaan. Gerrit sleutelt al heel lang, niet aleen aan motoren. "Ik had wel verwacht dat het zo zou gaan als het nu gaat. Ik heb natuurlijk veel met Hans gesproken. Ik heb 2 maanden in de werkplaats in Vorden meegelopen, om vertrouwd te raken met de Honda. Deze is toch wel wat arbeidsintensiever dan de motoren waar ik normaal aan werk. Ik neem mijn tijd ervoor, dat het dan wat later wordt interesseert me niet. Tijd om even rond te lopen is er niet, zou leuk zijn als ik vandaag even een rondje kan maken door het bivak. Zelf zou ik nog wel eens met een truck mee willen doen."
Hans Polsvoort is de chauffeur van de assistentietruck. Hij is tevens vervangend teammanager als Henk Hellegers er niet is, en zorgt dat de monteurs over de juiste materialen beschikken. "Ik heb altijd in de trucks gezeten, ik vind het leuk om weer even drie weken te rijden, Ik heb het idee dat het een mooiere Dakar is dan vorig jaar, zwaarder ook. En met alle rijders nog in de race hebben we het soms best druk. We moeten de 2e week nog even afwachten, maar het team funktioneert goed. Voor ons met de truck zijn de routes leuker dan vorig jaar, toen zaten er nog wel eens saaie stukken tussen. Met op z’n tijd een bak koffie kom ik de dag wel door."
De special na de rustdag is meestal een zware. Voor de organisatie is het dan logistiek gezien makkelijk als er nog flink wat deelnemers uit de rally gaan. Het is de een na laatste special in de Atacama woestijn. Het eerste deel veel snelle stukken met stenen, in het laatste deel is het 83 km lang zand en duinen, en wordt het moeilijker naarmate de deelnemers dichter bij Copiapo komen.
