Velen vonden het een saaie etappe vandaag.
Veel snelle stukken waar de gevaren altijd op de loer lagen, en wederom veel fesh-fesh. Mirjam werd 68e in de proef en staat nu 55e in het algemeen klassement. Ze ging er hard voorover af vandaag op kilometer 370.
Mogelijk heeft ze een gat over het hoofd gezien, maar voor zichzelf kon ze niet uitmaken wat er misging. Na gisteren ook al haar rug bezeerd te hebben, was het nu weer raak. Ze heeft een flinke blauwe kuit, waar de motor haar geraakt heeft, en haar rug is pijnlijk. Uit voorzorg zijn er gisteren foto's gemaakt, waarop niets te zien was. Teamphysiotherapeut Wolter van Tarel heeft Mirjam vandaag gecontroleerd, nu is het even afwachten hoe erg het met de stijfheid van haar rug is morgen, maar dat ze weer een zware dag tegemoet gaat staat vast.
De 6e special was snel en gevaarlijk. Een echte woestijnetappe door de Atacama woestijn, die de Italiaan Luca Manca bijna fataal werd. Op kilometer 12 sloeg hij op hoge snelheid over de kop. Hij is inmiddels in Santiago, maar zijn toestand is nog altijd kritiek. Manca stond tot gisteren kort in het klassement, verloor veel tijd toen hij zijn wiel afstond aan Marc Coma en heeft waarschijnlijk geprobeerd meteen vanaf de start tijd goed te maken.
Gerben Vruggink (49e op de proef, 45e algemeen) behoorde ook tot de rijders die niet heel enthousiast waren over vandaag. "Zo afwisselend en technisch als het gisteren was, zo saai was het vandaag. Veel stenen, veel fesh-fesh, en snelle gevaarlijke stukken. Na de benzinestop was er een stuk fesh-fesh van 60 kilometer lang! Eenmaal in de duinen was goed te zien dat veel rijders gewoon de sporen volgen. Zij wisten opeens niet meer wat te doen, We reden niet echt over de duinen, maar meer er tussendoor. Ik kom bovenop een duin en daar zie ik iemand staan met een Nederlands crosshirt van Jopa / Sluis. (een jaar of 8 oud waarschijnlijk). Ik viel van verbazing zowat van m'n motor!''
Christopher Jarmuz (52e in de proef, 36e algemeen) had een slechte dag. ''Het waypoint op kilometer 19 was moeilijk te vinden, met een heel groepje waren we aan het zoeken. Daar verloor ik 10-15 minuten. Die snelle stukken hou ik niet van, ik ben meer een technische rijder. De duinen waren makkelijk te rijden, dat was mooi. We hebben nog een tweede week, ik hoop dat het dan beter loopt.''
Patrick Trahan (54e in de proef, 65e algemeen) ging te hard van start vandaag. Een handstand op het stuur was voldoende waarschuwing om iets gas terug te nemen. "Anderen kwamen me voorbij, maar die liet ik gewoon gaan. Ik ben één keer gevallen in het fesh-fesh, voor de rest ging het probleemloos. Ik heb vooral op het gps genavigeerd, minder op het roadbook. Toen ik die duin vlak voor de finish afreed (een afdaling van bijna 4 kilometer red.) vloog de helikopter met me mee."
Tonny Krabbenborg (96e in de proef, 94e algemeen) en Alois Ressing (99e in de proef, 88e algemeen) hadden net als gisteren een hele dag nodig om aan de finish te komen. Zij lieten zich niet gek maken en deden hun eigen ding. "We hebben ons eigen tempo gereden. Hard waar het kon, rustig waar het gevaarlijk was. Ook wij zochten dat bewuste waypoint. Op kilometer 117 lag er een motorfiets in een greppel, op kilometer 113 zagen we een Volkswagen op z'n dak. Wij een foto maken, maar dat vond die bijrijder niet zo leuk. Hij begon een partij stennis te maken, maar daar hadden zij maling aan natuurlijk. Als de auto's voorbijkwamen in het fesh-fesh zagen we echt helemaal niets meer. In de duinen konden we waypoint 29 niet vinden. Dat Engelse meisje met nr. 130 kwamen we tegen, zij was helemaal de weg kwijt. We gingen samen verder, maar raakten elkaar toch weer kwijt. Onafhankelijk van elkaar hebben we beiden waypoint 30 opgevragd, en toen vonden we elkaar weer. Dat meisje was erg blij dat we haar meenamen, ze zat behoorlijk in de stress. Bij de afdaling naar de finish sloeg ze nog over de kop, maar ze stond meteen weer op. Mooi hoor, die afdaling met een ondergaande zon, echt geweldig. Wederom net voor donker binnen, en daar ging het ons om vandaag."
7e etappe: Vrijdag 8 januari: Iquique - Antofagasta verbinding 37 km I special 600 km I verbinding 4 km
De langste en meest gevarieerde special van deze Dakar. Zandduinen in het eerste gedeelte, gevolgd door veel pistes. Ook de passage van een 'Salar', een vlakte met grote zoutblokken van 3 kilometer lengte staat op het programma. Naar Antofagasta snel en open terrein. Er kan tot 18.00 uur op de rustdag gefinished worden, dus dat belooft nog wat.
