In de 8e special van Antofagasta naar Copiapo heeft Mirjam de strijd moeten staken.
Bij een betrekkelijk onschuldige val heeft ze links haar 11e rib gebroken, en een wervelblessure opgelopen zonder blijvende gevolgen. Mogelijk was dit al een gevolg van de valpartij drie dagen eerder. Twee Franse motorrijders, die haar passeerden, hebben een noodsignaal afgegeven, en al snel was de medische helikopter ter plaatse. De arts nam de beslissing voor Mirjam: verder doorgaan was niet mogelijk. Natuurlijk een grote teleurstelling voor Pol, die voor het eerst in 4 Dakars niet aan de finish komt.
Mirjam Pol probeert morgen mee te rijden met het team naar het volgende bivak, als dat niet lukt wordt er gekeken of ze eventueel naar Buenos Aires kan vliegen. "Als het aan mij ligt, maak ik de finish in Buenos Aires wel mee."
De 472 kilometer lange special was een gevaarlijke. Technisch lastig, met ontzettend veel stenen tot aan kilometer 382. Dat was ook te zien aan de banden, die het dan zwaar te verduren hebben. Hoogst geklasseerde rijder binnen Team Honda Europe Christopher Jarmuz geeft stevig gas, hij krijgt dagelijks een verse set Dunlops, de anderen meestal om de dag. Het laatste deel ging door de duinen, de special eindigde net als in Iquique met een spectaculaire afdaling naar het bivak. Ten opzichte van een paar dagen terug toen de rally ook in Copiapo was, is het behoorlijk wat warmer, maar voor de rijders nog steeds goed te doen.
Christopher Jarmuz (31e in de special, 30e algemeen) had ondanks een flinke crash een goede dag. Hij klom naar de 30e plaats, maar er had meer ingezeten. Voor zijn crash reed hij op de 25e plaats. Als telt echter niet, zeker in de Dakar. Maar de verschillen met de rijders voor hem zijn niet te groot, dus er is zeker nog wat mogelijk voor de Pool. "10 kilometer voor de tankstop ging ik er in de stenen voorover af. Ik zat even op de koersmeter te kijken, want een motorrijder voor me draaide ineens af. Het gebeurde in een fractie van een seconde. Tot de val ging het erg goed, ik had al snel 4 rijders ingehaald. Na de val durfde ik even niet te bewegen, bang als ik was om iets gebroken te hebben. Dat bleek gelukkig niet zo te zijn. De motor had wel wat schade. In de duinen heb ik geen fouten gemaakt, dat was een mooie afsluiter van de dag."
Gerben Vruggink (51e in de proef, 46e algemeen) : "Een lange gevaarlijke dag met al die stenen. De eerste 60 kilometer reed ik in het stof, omdat ik wat verder naar achteren moest starten dankzij de verloren tijd afgelopen vrijdag met de gebroken ketting. Het was zaak het juiste moment te kiezen om iemand voorbij te gaan. Ik heb rustig aan gedaan in de duinen, ik wilde niet verkeerd rijden. De organisatie had waypoints op de toppen van de duinen gelegd, maar ik heb ze allemaal opgehaald. Het was een vermoeiende etappe, maar ik heb verder niets te klagen."
Patrick Trahan (56e in de proef, 58e algemeen) koos voor zijn beproefde strategie: niet voor niets stoppen en een goed tempo aanhouden. In de stenen had hij drie keer achter elkaar een benauwd moment, dat was ook te zien aan zijn voorvelg die een paar flinke deuken had opgelopen. "Ik had net als tijdens dag drie last van te warme benzine in het begin van de special. Bij de tankstop heb ik de motor afgetankt en daarna ging het beter. In de duinen was ik minder in vorm dan gebruikelijk, het liep niet lekker. Ik kwam twee keer vast te zitten. Niet erg, maar onnodig. Ondanks de lange dag ben ik niet moe, en dat is een goed teken."
Tonny Krabbenborg (72e in de proef, 89e algemeen) was in goede doen vandaag, en reed een prima tijd. "Ik heb gistermiddag wat extra uurtjes geslapen, en voelde me goed uitgerust vanmorgen. Ik heb m’n eigen tempo gereden, het liep als een zonnetje bij mij. Onderweg Mirjam gezien, ik heb anderhalf uur lang geprobeerd haar op sleeptouw te nemen, tot ik haar kwijt raakte. Even later zag ik haar weer bij cp2, waar ze in de helikopter zat. Fijn om te weten dat alles verder wel goed met haar was, jammer dat ze zo de race moet verlaten. Ik heb m’n ritme nu wel gevonden, als de rest van de week zo blijft doe ik het ervoor. Maar we zijn er natuurlijk nog niet!"
Alois Ressing (92e in de proef, 91e algemeen) was iets later dan Tonny, ook hij was nog een tijdje bij Mirjam gebleven. "Balen van Mirjam. Ik haar nog geholpen met de motor, we hebben een heel klein stukje geprobeerd. Toen die arts kwam, trok hij meteen de kabels van de gps eruit, om duidelijk te maken dat het echt over was. Ik ben nog 3 kwartier bij haar gebleven en toen weer verder gegaan. Die 400 kilometer stenen hadden ze van mij achterwege mogen laten, maar de laatste 70 kilometer duinen maakten het weer helemaal goed. Ik had slecht geslapen afgelopen nacht, de eerste 100 kilometer liepen niet. Ik was gewoon een beetje zenuwachtig."
Morgen wordt er mist in de ochtenduren verwacht, en dus gaat de rally later van start. Het tweede deel vanaf cp2 bij kilometer 178 is geannuleerd, dan wordt er over de weg verder gereden naar La Serena.
Het deel dat wel als special gereden wordt is wel het mooiste en zwaarste deel van de dag. Duinen, kamelengras, off-piste door zand en duinen, het wordt een interessante dag, zeker ook aan de kop van het klassement. Wie La Serena weet te halen, heeft de technisch moeilijkste etappes achter de rug….
