Het deelnemersveld is flink ingekrompen

Ten opzichte van twee dagen geleden, toen de rally ook een bivak had in Antofagasta, is het deelnemersveld flink ingekrompen.

Er is veel ruimte onderling en het bivak is een stuk overzichtelijker geworden. De rustdag betekent traditiegetrouw veel werk voor de monteurs. Enige voordeel is dat er nu wat meer tijd is,  de druk is iets van de ketel. Wie denkt dat je als monteur in de Dakar ook maar iets te zien krijgt van de rally, heeft het goed mis. Er wordt vooral ’s nachts gewerkt, en overdag van bivak naar bivak gereden. Tijd om even bij de finish of start te gaan kijken is er echt niet. Bij het Team Honda Europe is het niet anders. Hans Polsvoort bestuurt de 6x6 Ginaf assistentietruck met alle materialen en is verantwoordelijk voor de logistiek. Monteurs Gerrit Polsvoort (inderdaad, jongere broer van) en Johan Braakhekke rijden mee in de 6x6. Hans helpt in het bivak mee zoveel hij kan, maar hij moet ook zorgen dat hij voldoende slaap pakt, want de truck vormt de thuisbasis van het team waar alles om draait. Als daar iets mee gebeurt, is er een serieus probleem.

Lees meer...

"Ik heb het rustiger aan gedaan"

Mirjam is 79e in de proef geworden en staat nu 58e in het algemeen klassement.

Ze moest overleven vrijdag. Gezien de last die ze heeft van haar rug en kuit is uitrijden nu het allerbelangrijkst, en ook het hoogst haalbare, tenzij Annie Seel in de problemen komt.

Het opstaan koste Mirjam vanmorgen erg veel moeite. Maar ze verbeet de pijn, en kwam langzaam weer een beetje in haar ritme.

"Ik heb het rustiger aan gedaan, ik ben een paar keer gestopt en ik heb meer tijd genomen om te kijken hoe ik moest rijden. Ik ben twee keer gevallen, de eerste keer heeft iemand anders mijn motor opgeraapt. In de stenen heb ik een schietgebedje gedaan om er doorheen te komen. Na 100 kilometer kwam de eerste auto me al voorbij. Ik heb zuinig gereden, als ik zat had ik last van mijn rug, als ik stond van mijn kuit. Maar ik ben er, en dat is wat telt."

Lees meer...