Een proef als vandaag is normaal gesproken niet de meest favoriete van Mirjam Pol (63e in de proef, 48e algemeen).
Mirjam:,,Dit deed me denken aan de 2e proef in Portugal. Normaal vind ik dit helemaal niks, maar het ging erg lekker. In Portugal werd ik nog 172e ofzo, dus ik begin het te leren.
En het belangrijkste: ik ben niet gevallen. De vele stenen en het harde remmen maakte het zwaar voor de armen. Ik heb 8 minuten verloren op Annie Seel, die op dit soort terrein beter uit de voeten kan dan ik. Op bijna 300 kilometer is dat niet slecht.’’
Deelnemers maken zich op voor de drie zwaarste dagen...
In strijd met de traditie van Le Dakar, was de etappe na de rustdag niet een hele zware. Wel een gevaarlijke. In het verleden waren de etappes na de rustdag vaak heel erg zwaar, omdat dat in Afrika met de logistiek ook goed uitkwam (nabijheid groot vliegveld). Deze Dakar heeft de organisatie besloten het de deelnemers in de etappe na de rustdag niet al te moeilijk te maken. Alhoewel, er was meer te verliezen dan te winnen vandaag. De special liep volledig over smalle bergpaden, met een keiharde ondergrond en een laagje stof. Jurgen van den Goorbergh was voor het eerst deze rally beste Nederlander met een 24e plaats (32e algemeen): ‘’Een linke etappe. Glijden glijden glijden. Je moest echt heel gecontreerd blijven. Continu haardspeldbochten, die niet altijd in het roadbook genoemd stonden. Er was geen ruimte voor een foutje, want naast de track lagen meteen grote stenen. Als er vandaag mensen uitvallen door valpartijen, verwacht ik dat er wel eens serieuze blessures tussen kunnen zitten. Soms kwam je op een bocht aan, en dacht je: ik kan nog wel even wachten met remmen. Als je dan begon met remmen, werd het ineens heel erg spannend, ‘Doet dat ding nog wat of hoe zit dat?’ en dan glijdend de bocht door. ‘
Op minder dan een minuut achter Jurgen kwam Mick Extance binnen. (28e in de proef, 23e algemeen) Hij ging ner hard af, vlak voor de eerste tankstop. ‘’Je kon de tankstop al zien liggen, en het leek of de piste rechtdoor liep. Plots was er weer zo’n verraderlijke haarspeldbocht. In de wal van de bocht probeerde ik nog te corrigeren, maar ik schoot erover heen op een aantal dikke stenen en kwam hard neer. Het was de gevaarlijkste special tot nu toe, maar gelukkig zijn we er weer.’
Christopher Jarmuz (36e in de proef, 33e algemeen) had zoals vaak deze rally een probleemloze dag: ,,Het was gevaarlijk, met al die bochten. Ik vloog er een keer uit, maar ik wist overeind te blijven. Er was geen ruimte om snelheid te maken, voor de rest was het ok. ‘’
Kees Koolen (102e in de proef, 75e algemeen) had vandaag veel last van zijn (in november nog gebroken) linkerhand. ,, Ik kon het stuur amper vasthouden. Al die keien waar we overheen ketsten kon mijn hand niet tegen. Dus heb ik het maar weer rustig aan gedaan. Maar zo haal ik Buenos Aires wel.’’
Vadim Pritulyak was voor het eerst in dagen weer eens met daglicht binnen. (17.00 uur) ‘’ Ik hou van dit soort paden, het heeft veel weg van het terrein waar ik thuis in Kazachstan train. Ik was zo moe, wilde eigenlijk alleen maar slapen. Ik ga nu even twee uurtje slapen, en vanavond ook vroeg m’n tentje in. Dan kan ik er weer tegenaan.’’ Morgen dus de eerste special van drie hele zware, die beslissend gaan worden. Een combinatie van duinen en pistes met zand en stenen krijgen de deelnemers voorgeschoteld. Vooral in het einde van de special zitten veel duinen, dus het is zaak de krachten te sparen.
Maandag 12 januari: La Serena – Copiapo Liaison 88km I special 449 km I Liaison 0 km
