Waypoint 32 zorgt voor commotie!
Vlak voor de finish lag een waypoint dat niet in het roadbook genoemd stond. Je moest echt van de route om het waypoint te vinden. Een aantal deelnemers kwam er op tijd achter, en keerde om.
Om bij het waypoint te komen moest er tegen een steile duin met stenen omhoog gereden worden, een hele klus. Een aantal deelnemers, waaronder Mirjam, kwam er bij de finish achter, maar mocht van de organisatie niet omkeren. Het is niet toegestaan (en zeker niet verstandig) om tegen het verkeer in te rijden.
Grote vraag is nu wat er gaat gebeuren. Wie hebben er allemaal het waypoint gemist, en wie niet?
Voor Mirjam, 48e in de special, 46e algemeen, staat er veel op het spel. Zij heeft een voorsprong van 3 uur en 23 minuten op Annie Seel. Mirjam heeft het waypoint gemist en riskeert dus 4 uur straftijd. Daarmee zouden de rollen meteen omgedraaid worden, en moet ze de jacht in gaan zetten op Seel.
Mirjam: "Dit kan niet kloppen. We kwamen met drie tegelijk aan bij de finish, onafhankelijk van elkaar. Geen van ons had het waypoint. Met alle roadbookwijzigingen moet dit een vergissing zijn. Ze lieten ons niet teruggaan bij de finish om het waypoint te halen. Ik heb hard gereden vandaag, ik was voor Annie Seel binnen. (Pol was 12 minuten sneller red.) Deze special lag me wel. De duinen waren goed te doen. Wel hoog, maar niet moeilijk.’’
Dikke mist in de eerste ochtenduren van 13 januari zorgde er dus voor dat de start 2 1/2 uur vertraagd moest worden. Pas toen de helicopters weer konden vliegen, werd de start vrij gegeven. De motorrijders stonden al die tijd al klaar bij de start, te wachten en te hangen. Het was een zeer snelle etappe. Snelle bergpaden die met het gas vol open gereden konden worden. Na de laatste tankstop volgden er 70 zware kilometers door de duinen. Vlak voor de finish lag dat waypoint 32 dat niet in het roadbook genoemd stond. Je moest echt van de route om het te vinden. Een aantal deelnemers kwam er op tijd achter, en keerde om.
Mogelijk hebben ook de Volkswagens het punt gemist. Een gemist waypoint levert een straftijd op van 4 uur! Dat kan dus grote gevolgen hebben voor het klassement. Maar als een heleboel mensen het waypoint niet hebben, en het klopte niet met het roadbook, wat dan? Wordt de straftijd minder? Of helemaal geen straftijd?
Jurgen van den Goorbergh (21e in de special, 24e algemeen) reed vandaag een periode op de 14e plaats. Hij heeft het prima naar zijn zin, en blijft zichzelf verbeteren. Van den Goorbergh: "Het waren veel volgas paden vandaag. Continu in de vierde en vijfde versnelling. De vertraging aan de start brak me een beetje op, want ik begon honger te krijgen. Voor de 2e tankstop begon de motor in te houden. Geen benzine! Door in de ontluchtingsslang van de tank te blazen, heuveltje af rijdend, wist ik met een laatste plof de tankstop te halen. Daar heb ik de tanks tot de laatste druppel laten vullen. Ik zag de finish al liggen, toen ik op mij gps zag dat ik een waypoint had gemist. Ik draaide om, en poef, daar verscheen de pijl op het scherm! We moesten een duin omhoog. Vol in twee ben ik boven gekomen, het motortje moest echt werken. Al met al heeft het me 10 minuten extra gekost, maar ik ben natuurlijk wat blij dat ik het waypoint wel heb. Niet slecht voor een beginneling toch?’’
Mick Extance is de hele rally al aan het strijden voor een plek in de top 20. En sinds vandaag is hij dan 20e algemeen. Maar hoe lang nog, want hij heeft het waypoint gemist. ,, De special was goed te doen. Mijn roadbookhouder ging stuk, ik ben te vaak verdwaald vandaag. Ik ben achter Fransman Bethys aangegaan maar zag al snel dat hij het ook niet wist. Na de tankstop kregen we 70 kilometer duinen. Mooi om te rijden, ik liep flink in op een boel anderen. Nu kan ik alleen maar hopen dat ik geen 4 uur aan m’n broek krijg.....’’
Christopher Jarmuz (38e in de special, 28e algemeen) was erg tevreden, want hij had het waypoint nummer 32 gevonden. Hij hoopt natuurlijk dat de tijdstraffen wel gewoon uitgedeeld worden, want dan kan hij goede zaken doen voor zijn klassement. ,,Ik ben 20 tot 30 minuten bezig geweest om boven bij het waypoint te komen. Ik had wat last van m’n handen vandaag. De laatste 20 kilometer duinen waren erg zacht, ik moest zigzaggend naar boven zien te komen. ‘’
14 januari is de eerste dag van de marathonetappe. Dat betekent wel dat er geen assistentie is voor de deelnemers. Een kist en een set wielen die door de organisatie vervoerd wordt is alles wat ze hebben. Omdat er veel deelnemers vanavond en vannacht heel laat gaan binnenkomen, wordt er morgen alleen verbinding gereden, en geen special! De rally keert namelijk morgen terug naar Argentinië. De special wordt echter nog verreden in Chili. Als er dan weer een hoop deelnemers laat zijn, gaan die niet op tijd de grens over komen, dat gaat dan weer voor heel veel organisatorische problemen zorgen.
Henk Hellegers: ,,Met deze lus rondom Copiapio denken veel teams mooi nog even goede service te kunnen verlenen voordat de marathonetappe begint. Ik had het al zien aankomen: deze zware (en verlate) etappe maakt goede service onmogelijk. Daarmee is voor een aantal teams de marathonetappe vandaag al begonnen. Ik ben dan ook tevreden dat onze rijders lekker op tijd binnen waren, daarmee kunnen ze morgen met frisse motoren op pad.’’
Het is op dit moment een beetje onduidelijk hoe de zaken er precies voor staan. Kees Koolen is na een lange rit als 95ste binnengekomen, maar wel nadat we contact hadden met Chili over deze etappe. Van hem dus nog geen informatie. Wat gaat er met de penalties gebeuren? En wie gaan er allemaal nog uitvallen vandaag, want dat er nog een heleboel uitgaan vandaag is onvermijdelijk....
De servicekaravaan rijdt direct naar Chili, en treft de deelnemers niet in het bivac vanavond. Daarom hebben we minder nieuws dan normaal, maar we proberen per telefoon op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen, en laten het op de site weten zodra er informatie is.
