Bassenge
Soms denk je 'heb ik dit niet al eens eerder meegemaakt?'
Zoals de meeste mensen wel weten ben ik van nature een motorcrosser. Voor mijn eerste Dakar, 2 jaar terug, wilde ik meer ervaring opdoen m.b.t. het offroad rijden en dan met name het enduro rijden.
Er was mij aangeraden een paar Belgische enduro's te rijden. Maar om een enduro te kunnen rijden moet je een motor met kenteken hebben en die had ik niet. Ik heb toen een 450 cc enduro motor van een kennis geleend (normaal rij ik 250 cc) en ben op advies van anderen naar Belgie gegaan. Met een geleende motor, zonder ervaring en voor het eerste op een 450 cc. Opzich is dat bij elkaar al vragen om moeilijkheden.
Ik was daar met een teamgenoot, die zei 'rij maar achter mij aan'. En die was ik uiteraard na 20 minuten al kwijt! Na 1 ronde kwam ik al binnen met een achterstand van 1,5 uur. Ik had vastgezeten, was de weg kwijtgeraakt, heel vaak gevallen, op een boom gereden (wat voor heel veel schade had gezorgd) enz. De 2 ronden erna ging het ook niet veel beter. En die boom die ik in de eerste ronde had geraak, raakte ik in de 2 ronden erna ook. Van de 3 keer dat ik er langs kwam heb ik hem 3 keer geraakt!
En dit jaar? Voor drie weken terug stond diezelfde Belgische enduro weer op de kalender (Bassenge). En ook dit keer ging ik er naartoe met een geleende motor (ik heb nog steeds geen kenteken motor). De start was hetzelfde als een paar jaar terug.
Veel valpartijen in de eerste ronde en ook hier na 1 ronde al schade. Het regende en de ondergrond daar bestaat veelal uit klei, leem en stenen en geen van deze 3 behoren tot mijn favorieten. In de 2e ronde namen de valpartijen af en ging het rijden eindelijk beter. Ook de proef ging een stuk beter, want ik was 45 seconden sneller dan in de eerste ronde. Kijk, dat geeft de burger moed! De 3e ronde ging nog beter en ik begon er eindelijk een beetje plezier in te krijgen. Geen valpartijen meer en in de proef nog eens 20 seconden sneller.
Er zit dus toch vooruitgang in, al zeg ik het zelf...
Fontaine-Valmont
Afgelopen weekend was er weer een Belgische enduro. Dit keer in Fontaine-Valmont. En na mijn 'kleine succes' in Bassenge de vorige keer ging ik vol goede moed naar deze enduro toe.
Zaterdag avond kon ik de proef alvast rond lopen. Het schemerde al wel, maar ik had een goeie zaklamp mee. Het was maar goed dat het al schemerde, want als ik de proef in het volle licht had gezien was ik er waarschijnlijk niet eens aan begonnen. Na het lopen van de proef was mijn 'goede moed' al lichtelijk in mijn schoenen gezakt. Er zaten heel veel klimmen en afdalingen in de proef en er lag echt van alles wat je eigenlijk niet tegen wilt komen zoals, boomstronken, stenen, dikke keien, enz.
De omstandigheden op zondag waren slecht. Er was verschrikkelijk veel regen gevallen en het niveau was een stuk hoger als in Bassenge.
Er waren een paar rijders die zich 's ochtends voor de start al afmeldden. En opzich denk ik dat dat helemaal niet onverstandig was, maar ja, ik had voor deze enduro een motor geleend en het hele stuk naar Belgie gereden. En als ik er dan toch ben kan ik net zo goed starten, anders is het zonde van de tijd en de energie die ik erin gestoken had.
Hoe het uiteindelijk ging? De uitgebreide versie laat ik achterwege, anders ben ik volgende week nog aan het typen, maar het komt eigenlijk op het volgende neer: ik ben veel gevallen en heb veel 'dingen' geraakt.
Mijn nummer 1 regel is 'je moet nooit op hoge snelheid afstappen'. Maar daar kon ik mij zelf dit keer niet aan houden. Ik ben aan alle kanten onbedoeld afgestapt, links naast de motor, rechts naast de motor, achterover de motor eraf en voorover de motor eraf. Daarnaast raakte ik een boompje hier, een struikje daar, een steentje hier, prikkeldraad daar, enz.
En dan heb ik het nog niet eens over alle waterplassen waar we doorheen moesten. Je kon de diepte niet inschatten waardoor je de ene keer een plas in reed die 20 cm diep was en de andere keer een plas inreed waarin je tot aan je oksels door het water ging.
Heb ik dus vroeger toch niet voor niets mijn zwemdiploma's gehaald, zo komen ze nog eens van pas. Maar als de plassen nog iets dieper waren geweest had ik ook nog een duik-brevet moeten halen.
Maar goed, ik leef nog en heb de enduro uitgereden. Het plezier was ver te zoeken, maar het was leerzaam en dus nuttig in de voorbereiding op de Dakar. En daar doe ik het uiteindelijk voor...
