Afgelopen weekend heb ik een 24-uurs race gereden in Euerdorf, Duitsland. 24 Uur? Ja, 24 uur! Dit is een race over 24 uur (dat had u vast nog niet geraden), met 3 rijders en 1 brommer. Juist ja, een brommer!
Het begon een paar maand terug toen ik gebeld werd door Tom Lenferink. Tom is een oude concurrent van mij, uit de bromfietsklasse waarin ik vroeger wedstrijden heb gereden.
Hij wilde met een team meedoen aan dit evenement, maar zocht nog een rijder(ster).
Ik gaf toen te kennen dat ik wel wilde, maar niets toe kon zeggen i.v.m. alle verplichtingen, trainingen en andere bezigheden m.b.t. Dakar. We maakten de afspraak dat hij uit zou kijken naar iemand anders, maar wanneer hij echt niemand kon vinden mij 2 weken van tevoren nog maar eens moest bellen. En dat gebeurde. Afgelopen weekend maakte ik dus voor één weekend deel uit van het NSR Holland team.
Vrijdagmorgen vertrok ik richting Euerdorf. Na een uur of 5 rijden vond ik zonder al te veel moeite de prachtige locatie. Het was 30 graden en het parcour lag tegen/op een heuvel. 's Middags werd de pitbox klaargemaakt, vond de technische keuring van de brommer plaats en werden de rijders en de assistentie van polsbandjes voorzien, zodat er verder geen mensen bij de pitboxen konden komen. 's Avonds stonden de teampresentaties op het programma. Er deden 60 teams mee waarvan 4 Nederlandse teams. En aan alles was gedacht. We hadden mooie teamkleding. Zwarte polo's, met zilveren opdruk en zoals echte 'hollanders' klompen. Rood gespoten, met het honda logo erop. Uiteindelijk sleepten wij op vrijdag avond onze eerste prijs al binnen, zonder ook nog maar een meter te hebben gereden. We werden 3e met de teampresentatie. De Duitsers vonden volgens mij vooral de klompen mooi...
Zaterdag kon ik rustig opstarten (na het feest van de avond ervoor). Om 8 uur ontbijt, om 9 uur rijdersbespreking en van 10 tot 11 vrije training. Tom wilde nog het één en ander testen, dus vroeg of ik bezwaar had als ik niet zou kunnen trainen in de vrije training. Geen bezwaar hoor, helemaal niet zelfs! In 24 uur kan ik nog rondjes genoeg rijden. Gideon (onze 3e rijder) (overigens 1e, 2e, 3e rijder is gebaseerd op volgorde van rijden) kon nog wel een paar rondjes in de vrije training rijden. Van 13.00 tot 14.00 was de tijdtraining. Hierin kon ik nog mooi even 3 rondjes rijden om de baan te verkennen en de brommer een beetje te leren kennen, waarna Tom een tijd neer zette voor onze startpositie.
Om 15.00 uur viel het startschot van de 24-uurs race. Uiteraard hadden we ook een tactiek. We hadden een inschatting gemaakt dat we overdag 2 uur konden rijden en 's nachts 1,5 uur i.v.m. de extra inspanning die het kost om in het donker te rijden. Daarna de pitbox in, tanken en wisselen van rijder. Ik was de 2e rijder en was om 17.00 uur voor het eerst aan de beurt. Ik moest officieel tot 19.00 uur, maar een sproei stop (de baan werd tussendoor gesproeid) gooide roet in het eten, waardoor ik in mijn eerste beurt direct 3 uur heb gereden i.p.v. 2 uur, maar dat ging prima. Gideon reed van 20.00 tot 22.00, toen Tom 1,5 uur in het donker van 22.00 tot 23.30. En toen mocht ik weer van 23.30 tot 01.00, maar ik had geen last van het donker, dus kon ik gewoon 2 uur rijden i.p.v. 1,5 uur.
Om 01.30 uur werd er gewisseld. Ik had vanaf dat moment precies 4 uur voordat ik weer moest starten. Na 3 kwartier te zijn kwijtgeraakt met de wissel, het bijpraten, standen bekijken, bril schoonmaken, camelbag vullen, enz. ging ik naar onze tent om eens even goed te eten (heerlijke bami, met dank aan mevrouw Lenferink)! En hiermee verloor ik weer 3 kwartier. Om 03.00 uur kon ik eindelijk op mijn luchtmatje neer ploffen voor 1,5 uur slaap. Om 04.30 ging mijn wekker weer omdat ik mij om 05.00 uur weer in de pitbox moest melden om vervolgens om 05.30 uur weer te starten.
Toen ik om 03.00 uur ging slapen voelde ik mij nog hartstikke fit. Ik had inmiddels 5 uur gereden, had goed gegeten en gedronken en kon lekker 1,5 uur slapen. Toen mijn wekker om 04.30 uur ging voelde ik mij ineens niet zo fit meer. Als je midden in de nacht wakker wordt, in de kou, in het donker en met toch al wel licht vermoeide spiertjes is het opstarten even wat minder. Ik moest me om 05.00 uur weer in de pitbox melden om vervolgens om 05.30 uur weer te starten. Ik heb snel een paar slokken koffie genomen, een liga en een sultana meegenomen en ben toen weer richting de pitbox gelopen.
In de pitbox kreeg ik de vraag 'hoe fit ben jij?' Hoezo, hoe fit ben ik? Dit zijn van die vragen waar je niet zo snel op moet antwoorden, want meestal komt er nog iets achteraan. Dus ik vroeg eerst maar eens voorzichtig 'waarom vraag je dat?
Gideon was 's nachts hard gevallen en had zijn hand en knie flink geblesseerd. Dat hield in dat iemand zijn uren over moest nemen. Vandaar de vraag 'hoe fit ben jij?' In overleg besloten wij dat ik de uren van Gideon erbij zou nemen, waardoor ik geen 2, maar 4 uur achter elkaar moest rijden. Er zat eigenlijk niets anders op en ik was gewoon goed en lekker ontspannen aan het rijden en heb de meeste ervaring met 'lang' rijden.
Ik reed dus van 05.30 tot 09.30 uur. Na 2 uur ben ik binnengeweest om te tanken en toen direct weer door. De eerste 2 uur ging van het leien dakje, het 3e uur ook, maar het 4e uur viel mij toch iets meer tegen dan verwacht. Voornamelijk dat laatste half uur. De rondetijden bleven hetzelfde, maar het ging mij meer energie kosten omdat de vermoeidheid toch wel toe begon te slaan. Wij hadden een klok naast de baan staan en ik heb het laatste half uur zeker iedere ronde op de klok gekeken om te zien hoe lang ik nog moest rijden en wanneer eindelijk die laatste ronde eraan kwam.
Na mij kwam Gideon weer. Gideon had even een paar uur extra gekregen om te slapen en te herstellen. Hij wilde het toch nog weer proberen. Hij zou niet meer de volledige 2 uur rijden, maar 1,5 uur van 09.30 tot 11.00 uur. Helaas moest hij het na 1 uur en een kwartier opgeven waarna Tom van 10.45 tot 12.45 moest rijden. En toen ontstond er een probleem. Ik zou dan van 12.45 tot de finish om 15.00 uur moeten rijden. Dat is 2 uur en een kwartier. Maar wij hadden maar benzine voor 2 uur en 5 minuten. En een extra tankstop kost teveel tijd. Wij waren op dat moment in een felle strijd om de 10e plaats in het algemene klassement.
Gelukkig kwam er om 12.40 uur een onverwachte sproei stop. De rijders kwamen binnen, konden tanken, wisselen en klaar gaan staan voor de herstart. Wij namen de gok om in één keer door te rijden en niet meer te tanken. Daarvoor mocht de baan niet open gaan voor 12.55 uur anders zou ik in één van de laatste ronden zonder benzine komen te staan. De gok pakte goed uit, de baan werd om 13.00 uur vrij gegeven waardoor we in één stuk door naar de finish konden rijden.
En het is niet te geloven, maar we hebben 24 uur gereden zonder dat de brommer problemen heeft gegeven. Niets, niet één keer. Tot 15 minuten voor de finish, toen brak de koppelingskabel. Maar ja, de motor loopt er wel om en daar kun je rustig mee doorrijden. Om 15.00 uur finishten wij op een 10e positie in het algemeen klassement en op een 6e plaats in ons eigen klassement.
Dit was mijn eerste 24 uurs race en direct een hele geslaagde. Tom had de brommer perfect klaargemaakt, iedereen (rijders, assistentie en aanhang) was goed gehumeurd, we hadden prachtig weer en alles was goed georganiseerd. Wat wil je nog meer? Een zeer geslaagde 24-uurs race dus.
Ik had 's avonds nog één zware etappe te gaan. Ik moest na de 24-uurs race nog 5 uur naar huis rijden, omdat ik maandag gewoon weer moest werken. Ik heb lekker rustig aan gedaan, een paar keer een pauze gehouden onderweg en ben zonder moeite op huis aan gereden..
En ik kan 1 ding garanderen, ik heb lang niet meer zo goed geslapen als zondagnacht....
