Gisteravond vertelde ze het nog in geuren en kleuren. Ze was in een sprong bij 120 kilometer per uur niet meer met haar rechterbeen op de voetsteppen terechtgekomen, maar op de grond. Gelukkig droeg ze een brace en daardoor liet het zich aanzien dat er geen problemen waren.
Uiteraard werd deze kleine blessure naar de achtergrond geduwd door haar euforische 48e plaats in het dagklassement van gisteren.
Mirjam heeft vannacht in de grote bivaktent geslapen en werd om half zeven gewekt. De Yamaha stond er fris bij, maar Mirjam lag dat niet. Onder haar knie had ze een soort kussentje gemaakt en de oranje helm leunde tegen de rechter voet.”Dat is de makkelijkste houding, want als ik normaal lig, doet m’n hele been pijn”, was haar reveille. Later zou blijken dat de stevige laars een positieve uitwerking heeft en fungeert als een bandage.
Als ontbijt werd ook nog even een bruis Ibobrufen genomen, want je moet tenslotte nog een lange dag.
In welke toestand ze vanavond in het bivak zal verschijnen blijft een vraag.
