Enduro Geesteren (en de avond ervoor)
Zaterdag was de enduro van Geesteren. Normaliter ben ik op tijd met inschrijven (althans dat was eerder zo, voordat ik aan Dakar begon………), maar dit jaar is het mij al een paar keer mis gegaan. Zo stond er op de website van MC de Toerenteller (de organiserende club) dat je je voor 7 oktober in moest schrijven. En ik keek afgelopen donderdag op de site, juist……. 19 oktober. Twee dagen voor de wedstrijd. Maar ja, eerder inschrijven was uitgesloten.
Ik zat tot aan woensdag nog met het probleem ‘gaan we naar Marokko of niet?’ En dat gaat door. Het blok van mijn enduro motor gaat mee naar Marokko, onder mijn Dakar motor, zodat ik het blok dat onder de Dakar motor zit thuis kan laten en nieuw kan houden voor Dakar.
Maar ja, de blokken moesten én nog gewisseld worden én nog worden klaargemaakt. En dan is de vraag: Wanneer heeft de monteur daar tijd voor? Zaterdag? Of later? Maandag om precies te zijn. Kon ik zaterdag toch mooi naar Geesteren...
Vrijdagavond had ik eerst nog iets anders op de agenda staan. Ik was druk bezig met van alles en nog wat toen ik er ineens aan dacht dat Daniël Willemsen (vijf-voudig wereldkampioen zijspancross, dit jaar deelnemer aan Le Dakar én teamgenoot) gehuldigd werd voor zijn 5e wereldtitel. Het was gezellig en het werd laat, te laat als je de volgende dag nog moet rijden (had ik in Dakar ook af en toe last van). Ik lag precies om 1 uur in bed en ging er om 6 uur weer uit. Geesteren is voor mij maar 30 á 40 minuten rijden, maar door de drukte op vrijdag en het feestje van Daniël, had ik geen tijd meer om vrijdag mijn motor klaar te maken. Dat moest zaterdagmorgen dus nog gebeurden, om 6 uur! Maar ja, je moet er wat voor over hebben. En wie klaagt er nou over 5 uurtjes slaap? In Dakar is dat een luxe! Daar heb ik kortere nachten en langere dagen, dus als je het goed bekijkt hoort dit gewoon in het trainingsschema... kan ik er vast aan wennen…
En zaterdag? Zaterdag ging het moeizaam. De eerste ronde ging goed, de tweede minder en de derde nog minder. Ik ging 3x onderuit. Twee keer onschuldig onderuit geschoven in een bocht, in de proef.
Nu hoor ik al een aantal mensen denken, ‘en de derde keer dan’? De derde keer was buiten de proef, in een sloot! Voordeel van de sloot was dat het geen tijd kostte (het was geen proef) en dat ie droog stond. Nadeel was dat het een diepe sloot was en dat ik de motor er niet alleen uit kreeg (maar met dank aan twee behulpzame toeschouwers had ik de motor er in no-time weer uit). Hoe ik dat voor elkaar kreeg? Plank gemist? Nee, ik heb de plank niet gemist... Ik schakelde voor de plank terug van de 2e naar de 1e versnelling, draaide de plank op, wilde gas geven, maar had kennelijk niet goed geschakeld, want de motor stond niet in z'n versnelling, maar in z’n vrij. Dan verlies je je balans, wil je je voet aan de grond zetten en ....... dát gaat dus niet als je op een plank staat. Dus val je stilstaand om, de sloot in....
Tsja, pech? Stomme fout? Beide denk ik, maar ook een beetje geluk........ omdat er geen water in de sloot stond! Het is maar hoe je het bekijkt…..
Dan nog even iets anders. In Dakar is het zo dat je niet iedereen die aan de kant van het parcour staat moet geloven. Ze willen sensatie en sturen je vaak de verkeerde kant op, door het diepste water, enz. Kortom ze sturen je meestal via/over de meest onmogelijke wegen/paden.
En nu blijkt dat dat ook in Nederland kan gebeuren. En dan heb ik het niet eens over een onbekende, maar over een goeie kennis die mij de derde ronde een 'goed' spoor aanwees voor een spring schans. Mooi.........dacht ik, gas open. Maar………ik ging harder, hoger en verder dan mij lief was. Ik had de grootste moeite om de motor onder controle te houden.
Toen ik na de wedstrijd verhaal ging halen was het ‘ik wees alleen het juiste spoor aan, ik heb niet gezegd dat je er vol gas overeen moest’!
Tsja, daar zit wat in.........
